Registreren Waarom moet u zich registreren voor deze site? Lees meer

Straatvoetbal maakt van dak- en thuislozen helden

‘Het applaus tijdens de openingsceremonie was zo geweldig, ik kreeg echt vlinders in mijn buik. Normaal kijkt niemand naar je om, maar nu stonden mensen zelfs op de banken voor je. Mijn zelfvertrouwen is een stuk gestegen.’ Dennis Schalkwijk is topscorer van het Nederlandse daklozenteam dat vorig jaar in juli tijdens de wereldkampioenschappen straatvoetbal voor dak- en thuislozen in het Oostenrijkse Graz brons won. Onder leiding van Sander de Kramer, hoofdredacteur van het Rotterdamse Straatmagazine, voetbalden zeven dak- en thuislozen zich naar één van de topploegen van het toernooi. Dit jaar doen de voetballers niet mee. Door de Olympische Spelen en het reguliere Europees kampioenschap voetbal zouden ze lang niet zo veel aandacht krijgen als vorig jaar. En media-aandacht was voor Sander de Kramer één van de belangrijkste doelen. ‘Ik wilde het kampioenschap gebruiken om clichébeelden, die nog steeds over dak- en thuislozen bestaan, te veranderen. Meer begrip voor hun situatie krijgen. Voetbal is een populaire sport en het trekt mensen die normaal gesproken nooit een straatkrant zouden kopen en artikelen over de problematiek in kranten zouden overslaan. Het was echt een prachtige methode om hen nu wel eens te bereiken. Ik wilde mensen wakker schudden.'

De Kramer zocht in het daklozencircuit acht jonge mensen die een aardig balletje konden raken. In Pension Maaszicht, de enige 24 uurs-opvang voor dak- en thuisloze jongeren van 17 tot 23 jaar in Rotterdam Rijnmond, vond hij zes van zijn spelers. Toen hij zijn team compleet had, begon het trainen. Ruim vijf maanden trainde hij met z’n team. ‘We trainden vier keer per week en elke keer stonden de jongens er weer. En de trainingen waren echt niet ligt. Dijkje op, dijkje af rennen en dat met een discipline waar je ‘u’ tegen zegt. Dat was overigens een extra winst die het WK opleverde: discipline en structuur in hun leven en zelfvertrouwen. Ze kregen echt een boost. Dennis stopte na jarenlang fors geblowd te hebben met zijn verslaving.’


Vlak voor het WK dreigde alles mis te gaan. De keeper was zoek en de spits zat in de gevangenis wegens uitstaande boetes. De keeper keerde uiteindelijk op tijd terug, maar de spits werd ondanks smeekbedes van Sander de Kramer aan justitie niet vrijgelaten. Zonder de oorspronkelijke spits vertrok het team begin juli naar Graz. Gelukkig bleek Dennis ook uitstekend te kunnen scoren. Het team won elf van de twaalf wedstrijden met 101 gemaakte doelpunten.

Na alle euforie op het WK werd de ploeg bij thuiskomst gehuldigd op het stadhuis en daarna volgde een rondrit door de stad. Dat was een prachtig moment, blikt de coach terug. Het heeft hem en zijn spelers verbaasd hoe veel aandacht er was voor hun spel. ‘Het was echt het gesprek van de dag. De jongens kregen allemaal aandacht van mooie vrouwen, er was zoveel waardering. Daarna vielen ze allemaal best even in een zwart gat. Ik ook trouwens. Het was zo’n geweldige tijd, ze werden als helden behandeld. Dan is het ineens weer vreemd om terug te keren naar de gewone wereld. Gelukkig hebben we onze herinneringen. Af en toe blikken we nog even terug op die fantastische tijd.’ Al blijft de uitslag zuur. ‘We waren de beste ploeg. We hadden moeten winnen.’

Administrator

Gerelateerde tags

Of registreer je om te kunnen reageren.

Zorgwelzijn is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden