Registreren Waarom moet u zich registreren voor deze site? Lees meer

Lector Jan Steyaert: ‘Van lesfabriek tot kennisinstituut’

Professor Jan Steyaert, lector sociale infrastructuur en technologie aan de Fontys Hogescholen in Eindhoven, was een van de pionierende lectoren in Nederland. ‘We waren al begonnen voordat in 2001 het convenant over het invoeren van lectoraten werd gesloten tussen de HBO-raad en het ministerie van OCW.’
Lector Jan Steyaert: ‘Van lesfabriek tot kennisinstituut’

Door Dominique Elshout - ‘De vraag was in de beginperiode: hoe breng je praktijkgericht onderzoek onder in een hogeschool, zodanig dat er ook een relatie met bacheloronderwijs ligt?’
Steyaert begon met het idee dat een docent een dag per week vrijgesteld zou moeten worden voor een project. ‘Maar dat bleek te kwetsbaar. Een dag per week is te weinig om praktijkgericht onderzoek te doen naast het dagelijkse onderwijs. In tweede instantie breidden we uit naar een groepje docenten dat samen een kenniskring vormde, nu zijn we aanbeland bij zogeheten derde generatie kenniskringen.

Daarin zitten ook mensen uit het werkveld die tijd vrijmaken voor het lectoraat’ schetst Steyaert. Binnen de kenniskringen is het eenrichtingsverkeer dat het vroegere onderwijs kenmerkte, verdwenen. ‘We zijn van lesfabrieken doorgegroeid tot kennisinstellingen.’

‘De vraag was in de beginperiode: hoe breng je praktijkgericht onderzoek onder in een hogeschool, zodanig dat er ook een relatie met bacheloronderwijs ligt?’
Steyaert begon met het idee dat een docent een dag per week vrijgesteld zou moeten worden voor een project. ‘Maar dat bleek te kwetsbaar. Een dag per week is te weinig om praktijkgericht onderzoek te doen naast het dagelijkse onderwijs. In tweede instantie breidden we uit naar een groepje docenten dat samen een kenniskring vormde, nu zijn we aanbeland bij zogeheten derde generatie kenniskringen. Daarin zitten ook mensen uit het werkveld die tijd vrijmaken voor het lectoraat’ schetst Steyaert. Binnen de kenniskringen is het eenrichtingsverkeer dat het vroegere onderwijs kenmerkte, verdwenen. ‘We zijn van lesfabrieken doorgegroeid tot kennisinstellingen.’

Meedeinen
Inhoudelijk deint het lectoraat van Steyaert mee op de golven van de tijd. Hoofdthema in 2000 was de digitale kloof; ‘in hoeverre worden mensen eenzamer door de technologie die over ze heen dondert?’ Dat thema is inmiddels deels achterhaald; negentig procent van de Nederlanders heeft vandaag de dag toegang tot internet. ‘Wij spelen op die verandering in. Een lectoraat moet en kan maatwerk leveren, gelukkig maar. Natuurlijk zonder zomaar hap snap wat te doen. In die evenwichtsoefening is het gelukt het werkveld dichter bij de opleiding te halen. We leveren niet alleen routineprofessionals af, maar ook innovatieprofessionals.’
Over de bijdrage van zijn lectoraat aan de ontwikkeling van het werkveld, is Steyaert bescheiden. ‘Samen met Welzijn Eindhoven hebben we een online hulpverlening per mail opgezet, mailmaat.nl. Dat is één voorbeeldje, een rimpel in de vijver. Maar resultaatgericht, daar wil ik wel op worden aangesproken.’ 

Zie ook: www.fontys.nl/socialestudies

Dit artikel staat in de opleidingenspecial van mei 2009 

Bron: Foto: Multimedia support

Dominique Elshout

Gerelateerde tags

Of registreer je om te kunnen reageren.

Zorgwelzijn is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden