Registreren Waarom moet u zich registreren voor deze site? Lees meer

Mi Tesoro helpt Antilliaanse ouders opvoeden. Gezellig praten over moeilijke dingen. Methodiek

Antilliaanse ouders moeten inzien dat ze ook buitenshuis verantwoordelijk zijn voor hun kinderen. Ook moeten ze leren over seksualiteit met hun kinderen te praten. Mi Tesoro stelt moeilijke thema’s rond ouderschap op een prettige manier aan de orde. Via een discussie bij een gezellig etentje bijvoorbeeld. ‘Ik ga toch niet met mijn 14-jarige zoon over seks praten?’

‘Mijn kind mag niet bij anderen spelen. Ik moest vroeger ook altijd met
mijn broertjes en zusjes in onze tuin spelen,’ verklaart een 28-jarige moeder
tijdens de thema-avond ouderbetrokkenheid en -participatie van Mi Tesoro. Ze
heeft een dochter van 6 jaar. ‘Ik vind het ook moeilijk om andere kinderen over
de vloer te hebben,’ valt een andere moeder haar bij. ‘Ik zou niet weten wat je
met ze kunt doen, en dan nog die verantwoordelijkheid voor een vreemd
kind.’



De thema-avond is georganiseerd door een van de gastvrouwen, die Mi Tesoro
inschakelt om Antilliaanse moeders bij elkaar te brengen in haar huiskamer. Ze
maken lekker eten, schenken drankjes en tijdens de gezellige bijeenkomst
discussiëren moeders over het belang van ouderbetrokkenheid voor de ontwikkeling
van kinderen, thuis en op school.









Als in de discussie duidelijk wordt dat contact met andere kinderen heel
belangrijk is voor kinderen, legt de Antilliaanse gastvrouw een soort
stappenplan voor aan de moeders die niet gewend zijn andere kinderen over de
vloer te hebben. ‘Je nodigt het kind uit een paar uurtjes bij je te spelen. Je
maakt een lunchpakketje en neemt ze mee naar de speeltuin. Als dat goed gaat,
neem je de kinderen de volgende keer ook mee naar je huis, elke keer weer wat
langer. Zo kun je zelf ook wennen aan het idee.’



Juiste snaarOpvoeden is in de Antilliaanse cultuur een
ander verhaal dan in de Nederlandse. Als een kind niet luistert, krijgt het
slaag. Over seksuele ontwikkeling praat een moeder niet met haar kinderen.
Misschien dat een tante of neef de kinderen ‘inwijdt’. Antilliaanse ouders zie
je vaak niet op ouderavonden op school, want voor de schooltijd is de school
verantwoordelijk.

Het is niet dat ouders niet betrokken zijn bij hun kinderen. Maar in hun
eigen opvoeding hebben ze nooit meegekregen dat ouders zich ook buitenshuis met
hun kinderen moeten bemoeien. Betrokkenheid van de ouder met alles wat het kind
doet en communicatie met het kind zijn juist belangrijke pijlers in de
Nederlandse opvoeding.



‘Wil je Antilliaanse ouders in de Nederlandse opvoedcultuur laten
deelnemen, red je het niet met informatie over opvoeden,’ zegt Monica Aartsma,
leider van het Mi Tesoro-project. ‘Vaak kunnen de ouders niet goed Nederlands
lezen, bovenal is er geen leescultuur. Wij werken samen met Antilliaanse
medewerkers. Zij kennen de cultuur van binnenuit en weten hoe Antilliaanse
ouders reageren, wat de achtergrond is en hoe ze de juiste snaar treffen in hun
reactie.’



Culturele aspecten‘Antilliaanse ouders voeden hun
kinderen op zoals zij zelf ook zijn opgegroeid,’ legt Ilène Michel-Maria uit.
Zij is een van de drie Antilliaanse medewerkers die de themavonden van Mi Tesoro
hebben ontwikkeld en leiden.

‘Dus als een kind niet luistert, krijgt het een klap, net zoals ze dat zelf
gewend zijn. Als dan een Nederlandse hulpverlener zegt dat je dat niet mag doen,
dat het zelfs verboden is, komt dat niet over. Bepaalde culturele aspecten
tackel je niet als niet-Antilliaanse. Veel Antilliaanse moeders schamen zich
voor seksuele voorlichting. Daar willen ze echt niet met hun puberzoon of
dochter over praten. Wil je daarover de discussie aan gaan, dan moet je niet
aankomen met voorlichtingscursussen.’



Seksuele voorlichting‘Ik doe ’t niet, ik ga toch niet
met mijn 14-jarige zoon over seks praten? Ik schaam me dood!’ De 34-jarige
alleenstaande moeder woont een discussie-avond bij van Mi Tesoro, georganiseerd
door de plaatselijke zelfhulporganisatie. ‘Ik zou niet weten waar ik moet
beginnen!’ benadruktde vrouw nog
maar eens.



‘Ik koop gewoon condooms en zeg tegen m’n zoons dat ik die pakjes in de
badkamerkast zet’, oppert een andere moeder als oplossing voor het veilig
vrijenprobleem. ‘Als ze het nodig hebben, weten ze het tenminste te
vinden.’



‘Dat haal ik niet in m’n hoofd, zo stimuleer je alleen maar dat ze het gaan
doen,’ reageert een andere moeder.

De discussie wordt gevoerd door een aantal stellingen en vragen in de groep
te bespreken. ‘Ik heb verteld hoe ik mijn eigen kinderen heb voorgelicht,’ zegt
Ilène, ‘en dat je ook kunt beginnen je kinderen folders te geven over bepaalde
onderwerpen. Dan hoef je er niet meteen over te praten.Maar je moet die
folder wel zelf gelezen hebben en je kinderen duidelijk maken dat ze met vragen
naar je toe kunnen komen.’



De 34-jarige moeder uit het voorbeeld beloofde bij de tweede thema- avond
dat ze zou proberen toch dat gesprek aan te gaan. Ze zag er het nut wel van in,
want ze had al aan haar pastoor gevraagd of hij haar zoons wilde
voorlichten.’

Opvoedingsproblemen binnen de Antilliaanse gemeenschap hebben vaak te maken
met grote materiële problemen.Dat is de ervaring van Monica Aartsma en Ilène
Michel-Maria, respectievelijk projectontwikkelaar en medewerker van Mi
Tesoro.

Slechte huisvesting, gebrek aan werk en aan geld maken de opvoeding
van kinderen in de vele Antilliaanse eenoudergezinnen niet gemakkelijk.
Dan is er nog het cultuurverschil.



‘Hoe kan en wil ik mijn kind binnen de Nederlandse samenleving opvoeden?’
Op die vraag van veel Antilliaanse moeders én vaders wil Mi Tesoro een antwoord
geven.

De aanpak van Mi Tesoro is eenvoudig en afgestemd op wat Antillianen binnen
de Antilliaanse cultuur aanspreekt. Folders met opvoedingstips komen niet aan.
Dus organiseren gastvrouwen gezellige themaavonden bij bijvoorbeeld Antilliaanse
organisaties.



Tijdens zo’n avond geven deze dames geen voorlichting, maar discussiëren ze
aan de hand van stellingen en vragen met de aanwezigen.

Vijf thema’s komen daarbij op vijf avonden aan bod:

‘Opvoeden begint bij jezelf’, waarbij ouders aan de hand van gesprekken
over waarden en normen in de eigen opvoeding in discussie gaan over de
relatie tot hun eigen kinderen.

‘Werken aan een positieve relatie met je kind’, over hoe de manier van
communicatie de relatie met het kind beïnvloedt.

‘Ouderbetrokkenheid- en participatie’, het belang
daarvan voor de ontwikkeling van kinderen en hun functioneren op school in het
bijzonder. ‘Seksuele ontwikkeling en opvoeding’, aan de hand van hun eigen
opvoeding wordt stilgestaan bij het belang van het bespreekbaar maken van deze onderwerpen.


‘Vaderschap’, waarbij vaders aan de hand van foto’s en eigen ervaringen met
elkaar praten over wat voor vader zij voor hun kind willen
zijn.

Administrator

Gerelateerde tags

Of registreer je om te kunnen reageren.

Zorgwelzijn is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden