Registreren Waarom moet u zich registreren voor deze site? Lees meer

Univé vindt tijdelijke oplossing voor wachtlijsten: 'Zorgbemiddeling werkt, maar slechts als noodgreep'

Verzekerden van Univé, die een verzoek indienden tot zorgbemiddeling, zagen de gemiddelde wachttijd verkort van een half jaar tot drie weken. Volgens Marcel Snijders, directeur zorgbeleid van deze verzekeraar, gaat het hier slechts om een succesvolle noodgreep. 'Structureel heeft wachtlijstbemiddeling geen zin. Wil je daar een eind maken, dan moeten instellingen eerst ambitieuzer worden.'

Verzekeraar Univé heeft de resultaten van een half jaar
zorgbemiddeling gepresenteerd. Vooral bij de disciplines orthopedie,
cardiochirurgie en neurologie, waar landelijk veel knelpunten zijn, is de
wachttijd fors verminderd. De tijd dat patiënten op behandeling moeten wachten
is verkort van een half jaar naar drie weken. De verzekeraar heeft op
orthopedie, in vergelijking met het landelijk beeld, een totale besparing op de
wachttijd gerealiseerd van 4501 weken. Volgens directeur zorgbeleid Marcel
Snijders is het bemiddelen in de zorg vooral een kwestie van rondbellen en
afspraken maken. ‘Het is bekend dat niet overal het probleem van
personeelstekort even groot is en dat in sommige ziekenhuizen en privé-klinieken
nog wel een plaats vrij is. Wij proberen net zo lang rond te bellen tot we een
gaatje hebben gevonden.’ Meestal is dat in Nederland, maar soms wordt uitgeweken
naar België en Duitsland. Het blijkt dat de meeste patiënten kiezen voor een
snellere behandeling, ondanks het feit dat zij daarvoor meer moeten reizen.



De wachttijden zijn behoorlijk korter geworden door de
zorgbemiddeling, terwijl andere verzekeraars de noodklok luiden. Is de
wachtlijstenproblematiek overtrokken?
‘Nee, het probleem is nog
even groot, maar verspreid over Nederland. Het is een feit dat we te lang hebben
vastgehouden aan aanbodbeheersing. In veel ziekenhuizen zijn er te weinig
specialisten en in andere gevallen zijn ze er wel, maar is er weer geen
verpleging en zijn er niet genoeg bedden. Dat zorgt ervoor dat er in elk
ziekenhuis wel een probleem is. Als je alles anders gaat organiseren dan
verandert er al een hoop. Bij het begrip wachtlijsten moeten we meer gaan
nadenken over wat we eronder verstaan. Stel: iemand maakt een afspraak bij de
kaakchirurg omdat er iets scheef staat en moet acht maanden wachten. Er is geen
pijn en geen reden tot haast. Dan is er geen sprake van een wachtlijst. Die
ontstaat pas als mensen, die gevaar lopen of pijn hebben, lang moeten wachten op
behandeling. Ook angst kan een factor zijn. Mensen die bijvoorbeeld een bypass
operatie moeten ondergaan, zijn daarvoor vaak ontzettend bang. De medische
noodzaak verschuift steeds vaker naar een psychologische. Bij zulke ernstige
problemen moet je niet langer dan een paar weken hoeven wachten, want angst kan
bijvoorbeeld een hartkwaal verergeren. Daarom moeten we wel aan de bel blijven
trekken. De verschillende interpretaties van het begrip wachtlijst, maken het
lastig om precies aan te geven waar de knelpunten zitten.’



Vindt u dat zorgbemiddeling een structurele oplossing is voor
het terugdringen van wachtlijsten?
‘Het is voor ons niet meer
dan een noodgreep. Zorgbemiddeling is een service naar al onze klanten toe, die
op korte termijn succesvol is. Maar wanneer iedere zorgverzekeraar zich volledig
zou inzetten in bemiddeling, dan valt er op een gegeven moment niks meer te
bemiddelen. Je verschuift elke keer het probleem: waar nog plaatsen zijn probeer
je een plek te krijgen, net zo lang tot de boel daar ook verstopt. We hebben nu
een tijdelijke voorsprong op verzekeraars die nog niet bemiddelen, maar ik
verwacht dat dat niet lang gaat duren.’



Wat moet er gebeuren om de problemen wel structureel aan te
pakken?
‘In ieder geval niet wat minister Borst op dit moment
doet. Zij geeft extra geld, de zogenaamde “boter bij de vis”, aan afdelingen in
ziekenhuizen die aan de bel trekken, zoals bijvoorbeeld orthopedie. Voor dit
specialisme kunnen meer afspraken worden gemaakt en er moeten ook meer plaatsen
op operatiekamers komen. Dat betekent dat voor simpele ingrepen, waar tot dan
toe geen grote problemen waren, minder ruimte is. Daar zullen naar verloop van
tijd wachtlijsten komen. Je moet op alle fronten investeren. Zorgverzekeraars
moeten keihard mee werken om oplossingen te vinden. Univé werkt nauw samen met
drie ziekenhuizen in Noord-Holland en samenwerking is het allerbelangrijkst.
Instellingen zouden ook transparanter moeten zijn, maar dat schijnt in Nederland
een probleem te zijn. Als meer naar voren komt waar precies een tekort of juist
overschot is aan specialisten en verpleegkundigen, waar genoeg bedden zijn en
waar niet, dan kan door samenwerking binnen een regio geschoven worden met
personeel en patiënten. Maar het “shoppen” in verschillende regio’s moet dan
afgelopen zijn. Op lange termijn werkt dat niet, het probleem wordt alleen
verschoven.’



Wat moet er veranderen aan de werkwijze van
ziekenhuizen?


‘Eén van de ziekenhuizen waar we mee samenwerken is het Westfries Gasthuis
in Hoorn, dat erg ambitieus is in het terugdringen van de wachtlijsten. Zij
leggen de lat hoog, maar dat betekent ook dat ze aan het eind van het jaar niet
alle doelstellingen hebben behaald. Veel ziekenhuizen kennen die ambitie niet,
omdat ze bang zijn zichzelf in de vingers te snijden en negatief in het nieuws
te komen als ze hun doel niet halen. Wij vinden dat ze ambitieuzer moeten
worden, maar ook veel effectiever kunnen werken. Ik pleit voor een afdeling, die
werkt als een soort privé-kliniek. Deze afdeling moet een eigen budget krijgen
en een speciaal spreekuur. Dit zou voor verschillende specialisten kunnen
werken, zoals bijvoorbeeld oogartsen. De zwaardere patiënten moeten in het
ziekenhuis zelf behandeld worden, maar lichte ingrepen en controles kunnen op
deze speciale afdeling plaatsvinden. Voorlopig is er nog niet voldoende geld om
het op poten te zetten, maar ik verwacht dat dat wel de toekomst is.’/Ester
Mijnheer

Administrator

Gerelateerde tags

Of registreer je om te kunnen reageren.

Zorgwelzijn is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden