Registreren Waarom moet u zich registreren voor deze site? Lees meer

Red de GGZ!

In 2014 is er binnen de Geestelijke Gezondheidszorg (GGZ) veel veranderd. Op bestuurlijk niveau zijn er een flink aantal akkoorden en onderhandelingsresultaten verschenen. Je zou bijna vergeten dat naast dit bestuurlijk geweld er ook nog gewoon hulpverleners zijn die de daadwerkelijke zorg uitvoeren.
Red de GGZ!

De vorige keer blogde Marc over de gemeenteraadsverkiezingen>> In de dagelijkse praktijk hebben GGZ-professionals het de afgelopen tijd niet makkelijk gehad. Ze kregen te maken met: de ROM, de Meldcode kindermishandeling en huiselijk geweld, veranderingen in wie hoofd behandelaar mag zijn, de implementatie van de Generalistische Basis GGZ (GBGGZ), nieuwe screenings- of triage-instrumenten (bijvoorbeeldMirro), de implementatie van E-health, nieuwe verwijsmethodes, nieuwe werkmethodes en ik kan nog wel even door gaan. Het einde ervan is nog niet in zicht!

Er wordt nogal wat gevraagd, omdat bovenop deze vernieuwingen er ook nog productietargets moeten worden gehaald. 80% declarabele tijd, waarvan 70% direct cliëntgebonden tijd en 30% indirect cliëntgebonden tijd. Er blijft dus niet zoveel tijd over om je als hulpverlener nieuwe werkwijzen eigen te maken. Dat is dan ook de spagaat waarin je als operationeel manager terecht komt. Een vernieuwing implementeren vergt tijd, geld en aandacht. Dit zal aanvankelijk dus ten koste gaan van productiviteit. En laat dit nu net iets zijn waar bestuurders en zorgverzekeraars niet van houden.

Je krijgt ook te maken met (soms zeer begrijpelijke) weerstand. Voor verzekerbare curatieve GGZ geldt dat een diagnose volgens DSM-termen benoemd moet zijn. Maar de tijd om een fatsoenlijke diagnose te kunnen stellen wordt steeds minder. Zo kan het zijn dat een hoofd behandelaar in de GBGGZ, na een half uur met een cliënt te hebben gesproken, met een diagnose op de proppen moet komen.

De toeleiding levert ook de nodige vragen op. Volgens zorgverzekeraar Achmea heeft het in de GGZ lange tijd ontbroken aan uniforme werkwijzen. De 'GGZ-screeningstool' Mirro moet hierin ondersteunen. Mirro legt géén behandeling op, zegt manager de Bruijn van Achmea. Dat het instrument verplicht is voor een geldige verwijzing en (volgens LHV en NHG)  niet wetenschappelijk onderbouwd is, helpt echter niet echt mee bij het implementeren van het instrument.

Ik heb te doen met al die hulpverleners in de GGZ waarvan verwacht wordt dat ze hun werk op professionele wijze blijven uitvoeren onder de huidige omstandigheden. Laat daar de aandacht de komende tijd maar eens naar uit gaan. Te beginnen met een nieuwe CAO GGZ, want die is er na meer dan een jaar onderhandelen nog steeds niet.

Marc ten Barge

Of registreer je om te kunnen reageren.

Zorgwelzijn is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden