Zorg + Welzijn

• Print pagina
• Stuur pagina door
• RSS

‘Saskia speelde eerst in een regulier team’, zegt moeder Trudy van Bregt. Haar dochter heeft het syndroom van Down. Het niveauverschil tussen haar en haar leeftijdsgenoten werd steeds groter. Ook groeide het besef hoe fijn een eigen team zou zijn. Zo ontstond G-korfbal.

Inmiddels heeft korfbalvereniging W.I.O.N. in Rotterdam 50 leden met een verstandelijke beperking. ‘Iedereen hoort erbij en doet ook mee met verenigingsactiviteiten als de discoavond en het kamp’, vertelt Van Bregt. ‘Het is belangrijk dat kinderen met een beperking erbij horen. Dat zij naar dezelfde vereniging kunnen als hun broertje of zusje en hetzelfde wedstrijdshirt dragen. Het geeft hen enorm veel zelfvertrouwen als ze worden opgenomen in een groep.’ Je ziet de kinderen glimmen als ze een bal goed kunnen vangen. En zelfs bewegingstherapeuten op school zien dat de motoriek van de korfballers vooruit gaat’, aldus Van Bregt.

Tegenstanders
Ze noemt zichzelf een echte ‘bemoeimoeder’. Van Bregt nam het initiatief om niet alleen in Rotterdam G-teams op te zetten, maar ook om met een werkgroep het land in te gaan om G-korfbal te promoten. Niet in de laatste plaats om tegenstanders te vinden voor het Rotterdamse team. Inmiddels wordt het totale aantal G-leden landelijk geschat op 600, bij zo’n 45 korfbalverenigingen. ‘In Rotterdam trainen de G-teams wekelijks en spelen ze iedere veertien dagen een wedstrijd of maandelijks een toernooi. Bij onze vereniging is er een middaggroep waar kinderen vanaf zeven jaar terechtkunnen, en een groep jongeren vanaf 15 jaar die ’s avonds traint. De oudste in die groep is 59 jaar!’

Lees verder in Zorg + Welzijn Magazine nummer 4, april 2010.