Zorg + Welzijn

• Print pagina
• Stuur pagina door
• RSS

Wat goed hulpverlenerschap inhoudt, is een discussie. In ieder geval zijn aandacht, respect, persoonlijke betrokkenheid, begrip en openheid dé ingrediënten van goede hulpverlening aan ggz-cliënten. Kunst is om daar de juiste balans in te zoeken.

Dit boekje is het resultaat van dertig interviews met cliënten uit de ggz en verslavingszorg. Vanuit hun ervaringen met ‘goede’ en ‘minder goede’ hulpverleners beschrijven zij hun ideale hulpverlener. De centrale vraag hierbij is: bestaat er eigenlijk wel een ideale hulpverlener? Of zijn de wensen en behoeften van cliënten zo divers, dat er geen ideale professional bestaat?

Duidelijk is dat de professional sympathiek moet zijn. Juist omdat de cliënt zich door zijn psychische problematiek en kwetsbaarheid vaak minder gerespecteerd voelt. Een respectloze houding van de professional schaadt immers de vertrouwensband.

De algemene conclusie van cliënten luidt: ‘Je hoeft als hulpverlener geen vriend te worden, maar wel iets dat daarop lijkt.’ De publicatie is bedoeld voor hulpverleners (in opleiding) en cliënten(organisaties). Het eerste deel van het boekje gaat over de houding van de hulpverlener jegens de cliënt en alle keuzes die daarbij gemaakt moeten worden. In het tweede deel wordt de organisatie van de hulp en de daarbij behorende wetgeving besproken.

Auteur: René Kragten en Georgette Groutars
Uitgever: Basisberaad Rijnmond, 2008
Deze uitgave is te bestellen bij Basisberaad Rijnmond