Zorg + Welzijn

• Print pagina
• Stuur pagina door
• RSS

In 2006 is het gebruik van palliatieve sedatie met 36 procent toegenomen ten opzichte van 2005. Directeur Rob Jonquière van NVVE vreest dat deze stijging deels komt doordat artsen palliatieve sedatie ongevraagd als alternatief voor euthanasie gebruiken. ‘Hoewel ik het niet met cijfers kan aantonen, hoor ik verhalen over mensen die voor euthanasie hadden getekend, maar desondanks toch palliatieve sedatie kregen en daarom dagen moesten wachten op hun dood.’

Door Annette Rebel - De directeur van de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde is zeker voorstander van palliatieve sedatie: de arts dient medicatie toe aan een terminale patiënt die ondraaglijk lijdt en onbehandelbaar is. (Foto Stock.XCHNG)

Rob Jonquière: ‘Wanneer mensen er zelf om vragen, is het heel goed dat ze op deze manier naar een menselijk levenseinde worden geholpen.’

Zes procent van sterfgevallen
Het aantal voorschriften voor palliatieve sedatie lag in 2006 36 procent hoger dan in het jaar ervoor. Dat jaar was bij zes procent van de sterfgevallen sprake van palliatieve sedatie volgens de Stichting Farmaceutisch Kengetallen (SFK).

Heldere richtlijnAls positieve oorzaak voor deze toename noemt Jonquière het protocol dat de KNMG heeft opgesteld voor artsen bij het toepassen van palliatieve sedatie. De behandeling mag volgens deze richtlijn niet levensverkortend zijn en bovendien wordt als voorwaarde gesteld dat de patiënt naar verwachting binnen twee weken zal overlijden. ‘Hierdoor weten artsen wanneer ze de sedatie wel of niet goed toepassen, waardoor ze niet bang hoeven te zijn voor vervolging door het OM.’

Onvrijwillig‘Benauwd’, vindt de NVVE directeur het dat artsen palliatieve sedatie soms gebruiken als alternatief voor euthanasie. ‘Dat kan ik niet met cijfers hard maken, maar ik ken daarover verhalen. Bijvoorbeeld over een stervende patiënt die de arts om euthanasie vraagt. Waarop de arts hem voorstelt om een prikje te geven waardoor hij niet direct sterft, maar gaat slapen. Dan pas je sedatie toe terwijl de patiënt euthanasie wil.’

VervolgingOok de meldingsplicht van euthanasie in combinatie met angst voor vervolging kan volgens Jonquière reden zijn voor artsen om van euthanasie af te zien. ‘Maar bang voor vervolging hoeven artsen echt niet te zijn. De regels rondom levensbeëindiging zijn helder. Wie zich daaraan houdt, heeft niet zoveel te vrezen.’

Geen garantieToch kiezen artsen er soms doelbewust voor om geen euthanasie uit te voeren bij iemand, zelfs als de cliënt duidelijk zijn wens hiertoe heeft uitgesproken en opgeschreven. ‘Er zijn enkele mensen die boos hun NVVE lidmaatschap hebben opgezegd, omdat ze de wens tot euthanasie, toch niet gehonoreerd zien’, weet Jonquière.

Regels negeren
‘Palliatieve sedatie hoef je niet te melden’, verklaart Jonquière waarom artsen euthanasie soms niet uitvoeren. ‘Maar alleen als je met de sedatie het leven van de patiënt niet hebt bekort, hoef je niks te melden. Verkort je iemands leven wél, dan houd je je niet aan de regels. Noch die van euthanasie, noch die van palliatieve sedatie.’

Link: Thuis sterven. Vrijwilligers Terminale Zorg bieden ondersteuning thuis en in hospices