Zorg + Welzijn

• Print pagina
• Stuur pagina door
• RSS

Het jongerenwerk is vooral gericht op overlastgevende jongens. Voor meiden is er minder aandacht, terwijl er steeds meer signalen zijn dat deze groep behoefte heeft aan ondersteuning en activiteit. Waarom komt het meidenwerk zo moeilijk van de grond?

Waarom zijn er voor ons zo weinig activiteiten? Waarom is er alleen aandacht voor de groep die veel overlast geeft en niet voor mensen die weinig problemen veroorzaken?’ Die vragen kreeg het Utrechtse PvdA-raadslid Gadiza Bouazani op zich afgevuurd toen ze met een aantal meiden uit (achterstands)wijken in de stad sprak. Omdat ze al eerder dergelijke signalen had gekregen, zocht ze contact met meiden- en jongerenwerkers. Samen met GroenLinks-raadslid Nikki Schippers diende Bouazani afgelopen mei een notitie over het onderwerp in bij het college van B&W.

De Utrechtse meiden blijken onder andere behoefte te hebben aan zelfverdediging, naaiclubjes, culturele activiteiten en voorlichting over alles waar meiden in de puberteit mee te maken kunnen krijgen. Aanbod dat, net als in veel andere steden, in Utrecht voor een groot deel ontbreekt. Volgens Bouazani is dat wel hard nodig. ‘Veel meiden hebben problemen die niet meteen zichtbaar zijn. Ze krijgen te maken met loverboys en prostitutie, hebben vragen over seksualiteit. Daar kunnen ze niet met hun ouders over praten. Om een sterke, weerbare en gezonde groep vrouwen te garanderen, is die aandacht wel nodig. Anders laat je problemen die er al zijn uitgroeien tot nog veel ernstigere problemen.’

Lees verder in Zorg + Welzijn Magazine nummer 2, februari 2010.