Ik ben Tweede Kamerlid af. Het was geen straf maar een voorrecht om volksvertegenwoordiger te mogen zijn. Toch wilde ik graag voorzitter worden van mijn partij, de Partij van de Arbeid. Ik ben lid van de partij omdat ik sta voor haar idealen. Het bestrijden van onrecht in de samenleving. Een doel waar we al 100 jaar voor staan.
We staan voor een samenleving waarin mensen niet alleen verantwoordelijkheid voor zichzelf nemen, maar ook voor de samenleving als geheel. Voor een rechtvaardige verdeling van kennis, inkomen en zeggenschap. We denken niet in ‘eigen schuld’, maar in ‘gezamenlijke kracht’.
De idealen waar ik voor sta en de concrete oplossingen die ik in de afgelopen jaren voor elkaar had gebokst zijn in één jaar afgebroken. Voor kinderen die opgroeien in armoede is er veel minder geld beschikbaar om ze te laten sporten of van cultuur te laten genieten. Jonge, alleenstaande asielzoekers worden weer zonder pardon op straat gezet. Het ergste besluit vind ik nog de invoering van de huishoudtoets waarbij we worden teruggeworpen naar de jaren vijftig. Ouders worden financieel afhankelijk van hun kind en andersom; jongeren met ouders in de bijstand krijgen minder kansen om hun zelfstandigheid te verdienen.
De keuze die ik heb gemaakt, is de keuze voor mijn idealen. Mijn opvatting is dat de kracht van de vereniging de lange termijn kracht van de politieke stroming bepaalt. De ledenraadpleging over de nieuwe partijleider heeft de kracht van de vereniging laten zien. Als de vereniging sterk genoeg is dan kunnen we bouwen aan de straat, de buurt en het land zonder dat afbraak de volgende dag al boven de markt hangt. Er is een groeiende groep mensen die een onzeker bestaan leidt. Kortdurende banen, lage inkomens, weinig sociale zekerheid en te weinig politieke stem. Deze groep is de laatste jaren groter en meer divers geworden: zij bestaat ook uit hoogopgeleide jongeren die geen baan kunnen vinden of onderbetaald werk verrichten. De gevoelde onmacht tegen de chef, de instituties en de anonieme speculanten moet omgezet worden in een positieve kracht.
Ik wil de PvdA weer sterk genoeg maken om dat doel te bereiken. Op naar de lange adem die een samenleving nodig heeft. Een samenleving waar mensen weer grip hebben op hun leven. Een samenleving van ons allen.
door
Hans Spekman
3 apr 2012